Co naprawdę oznacza „Made in Europe”: przewodnik po regułach pochodzenia

Co naprawdę oznacza „Made in Europe”?

Oznaczenia takie jak „Made in France”, „Made in Italy” czy „Made in the EU” nie oznaczają automatycznie, że wszystkie surowce i wszystkie etapy produkcji pochodzą z miejsca wskazanego na etykiecie.

W Unii Europejskiej pochodzenie ustala się przede wszystkim na podstawie niepreferencyjnych reguł pochodzenia. Gdy w produkcji uczestniczy kilka krajów, produkt zasadniczo przypisuje się krajowi, w którym nastąpiło jego ostatnie istotne przetworzenie. W tekstyliach analizuje się rzeczywiście kluczowe operacje: krojenie, konfekcjonowanie, montaż i inne istotne przekształcenia.

Przypadek Francji: co jest potrzebne do oznaczenia „Made in France”?

We Francji oznaczenia „Made in France” lub „Fabriqué en France” muszą być zgodne z odpowiednimi unijnymi regułami pochodzenia.

W zależności od produktu pochodzenie może zależeć od określonej operacji produkcyjnej, zmiany klasyfikacji celnej, maksymalnego udziału materiałów niepochodzących lub odpowiedniego poziomu przetworzenia wykonanego we Francji.

W tekstyliach drobne wykończenie nie zawsze wystarcza. W przypadku niektórych T-shirtów CN 6109 sam nadruk, flokowanie lub pakowanie we Francji nie nadaje automatycznie pochodzenia francuskiego.

Francuska specyfika: Information sur le Made in France (IMF)

Francja oferuje bezpłatną procedurę Information sur le Made in France (IMF), dzięki której firma może przedstawić służbom celnym użyte materiały, ich pochodzenie, etapy produkcji i kraje zaangażowane w proces. Administracja może następnie ocenić, czy proces uzasadnia francuskie oznaczenie pochodzenia.

IMF nie jest obowiązkowy, ale może pomóc w zabezpieczeniu deklaracji prawnie przed wprowadzeniem produktu do sprzedaży. Oznaczenia pochodzenia mogą również być kontrolowane przez służby celne i DGCCRF.

Francja, Włochy, Portugalia, Niemcy: czy zasady są różne?

Podstawa celna jest w dużej mierze wspólna w całej UE, choć istnieją krajowe różnice w kontroli i dodatkowe systemy.

Francja: stosuje zasady UE i dodatkowo oferuje procedurę IMF.

Włochy: również stosują zasady UE, ale silniej chronią oznaczenia takie jak „100% Made in Italy”, które wymagają wyższego poziomu produkcji we Włoszech niż zwykłe włoskie pochodzenie celne.

Portugalia, Niemcy, Hiszpania, Polska, Rumunia i Bułgaria: działają w tym samym unijnym systemie pochodzenia. Różnice dotyczą przede wszystkim praktyk kontroli krajowej, właściwych organów i ewentualnych systemów dodatkowych.

„Made in Europe” obejmuje także duże różnice płacowe

Produkcja w Europie nie oznacza tej samej bazy kosztowej. Dane Eurostatu z lipca 2026 r. pokazują duże różnice w przybliżonych miesięcznych krajowych płacach minimalnych brutto:

Włochy, Dania, Austria, Finlandia i Szwecja nie mają jednej ustawowej krajowej płacy minimalnej; dolne progi płacowe wynikają tam głównie z układów zbiorowych.

Kwoty te nie są bezpośrednią miarą wynagrodzeń pracowników tekstylnych, ale pokazują skalę różnic ekonomicznych w Europie.

Jak wpływa to na cenę ubrania?

Cena końcowa zależy od tkaniny, dodatków, wielkości produkcji, energii, logistyki, kontroli jakości, podatków i marż. Koszt pracy pozostaje jednak istotną częścią produkcji odzieży.

Przy porównywalnym produkcie krojenie, szycie i wykańczanie w kraju o wyższych płacach oraz kosztach pracodawcy zwykle zwiększa koszt produkcji. Dwa ubrania mogą zatem być „Made in Europe”, a mimo to mieć bardzo różne struktury kosztów.

Nie oznacza to automatycznie, że jedno jest lepsze od drugiego. Wyjaśnia natomiast, dlaczego samo „Made in Europe” nie tłumaczy ceny produktu.

Dlaczego dokładny kraj produkcji ma znaczenie

Dla konsumenta bardziej informujące jest dokładne wskazanie, gdzie odzież została skrojona, uszyta, zmontowana i wykończona. Precyzyjne pochodzenie krajowe dostarcza więc więcej informacji niż ogólne „Made in Europe”.

W ERVERTE Paris

W ERVERTE Paris stawiamy na precyzyjną informację o miejscu produkcji zamiast ogólnego odwołania do Europy.

Podsumowanie

„Made in Europe” obejmuje bardzo różne realia. Kraje europejskie dzielą znaczną część wspólnych zasad pochodzenia, podczas gdy krajowe praktyki weryfikacji, dodatkowe systemy i koszty produkcji mogą się istotnie różnić.

Źródła

• Komisja Europejska — Niepreferencyjne reguły pochodzenia
• Eurostat — Statystyki płacy minimalnej
• Francuska administracja celna — IMF
• DGCCRF — Fabriqué en France
• Prawo włoskie — ochrona „100% Made in Italy”

Czytaj dalej: dowiedz się, co Made in France naprawdę oznacza dla odzieży.